Oepke Noordmans wordt op 18 juli 1871 in Oosterend geboren als zoon van Dirk Piers Noordmans, van beroep boer, en Gerbrig Oepkes de Roos. Na zijn studie in Leiden wordt hij predikant in Idsegahuizum/Piaam. In 1910 trouwt hij met Johanna Hillegonda Oosterhuis uit Suwâld, dochter van dominee Oosterhuis aldaar. Het echtpaar komt nog dezelfde jaar naar Sumar. Oepke ligt menig keer overhoop met de Kerkvoogden onder andere over de uitbetaling van zijn salaris en het onderhoud van de pastorie. De Sumarders vinden zijn preken nogal moeilijk. In 1918 is hij nauw betrokken bij de oprichting van de Bond van Nederlandse predikanten. Verder manifesteert hij zich op het gebied van de Kinderzorg en de Volksuniversiteiten. Ook is hij redactielid van het Hervormd Zondagsblad voor de provincie Friesland. In 1923 verlaat hij Sumar en wordt predikant in Laren (Gelderland). Tweemaal wordt hij gepasseerd voor het Kerkelijk Hoogleraarschap in Utrecht. Landelijk krijgt Noordmans bekendheid door het schrijven van talloze theologische boeken, later opnieuw uitgegeven in de serie "Verzamelde werken', die maar liefst uit 11 delen bestaat. Na een ernstige ziekte overlijdt Noordmans in de gemeente Ede op 5 februari 1956.